نمي دانم بال هايم را چه كرده ام... گمشان كردم و تنها چيزي كه به خاطر دارم اين است كه وقتي به زمين آمدم دو بال داشتم به وسعت آسمان وتمام زمين.. اما...
اما اكنون نمي دانم آنها را كجا گم كرده ام ، هرچه فكر مي كنم به خاطر نمي آورم.. شايد آنها را... نه امكان ندارد معبود من هديه اي را كه داده پس نمي گيرد... پس چه شده اند آن دو بال زيبا و افسانه اي..چرا تبديل به افسانه شده اند؟؟ معبود من تو مي داني بال هايم را چه كرده ام؟؟ اگر مي داني بگو چون به آنها نياز دارم تا سفر كنم به آسمان.آه.. آن روزي كه فرمان معبودم را ترك گفتم شايد آن روز.. نمي دانم
و اكنون كه بال ندارم بايد از كوچه پس كوچه ها عبور كنم و به دنبال آنها بگردم.. چه كنم؟؟؟ پرواز را فراموش كرده ام و..
انتهاي كوچه بن بست است و راه آسمان باز، اما افسوس كه من بالي ندارم براي پرواز..
شنيده ام در سرزميني از نور كه نامش نينواست بال مي فروشند ارزان، به قيمت يك سلام به شاه اين سرزمين...اما هركسي را راه نمي دهند به اين سرزمين رويائي.. مي گويند اول بايد قيمتت بالا رود تا اجازه ي ورود بدهند تا سلامي عرض كني و بال هايت را بگيري و..
يعني مي توانم روزي پا به اين سرزمين گذارم و دوباره اوج بگیرم؟؟
راستي شما نمي دانيد بال هايم را كجا جا گذاشته ام؟؟..