می گویند ما دیده ایم ، شما هم ببینید تا اثرش را دریابید .

می گویند حال و هوایش در دل و روح و جان آدمی اثری دارد

 بس عجیب!

می گویند هر سال به امیدش می مانیم تا بار دیگر ببینیمش.

می گویند مُستهزء را هم درمان کرده ، چه برسد به

عشاق آن دیار ..

اما شنیده ای که ؟

می گویند مُشتی خاک است و دیگر هیچ

می گویند حرفی برای گفتن ندارد ! رفتن لازم نیست.

می گویند زمانی جنگ بوده و حالا تمام شده ! رفتن لازم نیست.

چقدر تناقض!! به حالشان که می نگری می بینی ،

آن اولی ها دوست، هم فکر و هم مسلکت هستند

و آن دیگری هایش یا آنقدر رفته اند که دیگر سیرش شده اند!

چون یاد دوستان شهیدشان می افتند و ...

یا آنقدر روشن فکر نمای به ظاهر منطقی می باشند

که اینگونه سفرها را عبث می پندارند!

مجالی نیست ...

تا دلت را یک دل کنی ، دیگران رفته اند

جالب تر اینجاست که عده ای زمان ِ نظاره به مسافرانش ،

آنقدر شور دارند که چشمانشان بارانی می شود

اما عده ای دیگر می خندند و ...

دیگرانی هم هستند که این رفتن ها را تنها یک سفری برای بازدید وقایع تاریخی می انگارند !!!