اصرا ر به دعا و لجاجت در اين امر نشون ميده که نه تنها به اين حرفها اعتقادي نداريم بلکه تنها خدا رو حلال مشکلات ميدونيم نه کس ديگه  (اياک نعبد و اياک نستعين!) و مطمئنيم يه روز به خواستمون مي رسيم که اگر نرسيديم هم ، صلاحمون نبوده...

يادمون نره که خود خدا گفته: "ادعوني استجب لکم"
"بخوانيد مرا تا اجابت کنم شما را!!"خدا که هرگز دروغ نميگه پس حتما اجابتي در کار هست اما دير و زود داره..

قطعا دعا فقط در امور دنيوي خلاصه نميشه ، بهتره کمي هم به فکر روزگار بعد از مرگ باشيم!
اگه نمي تونيم نماز با کيفيتي بخونيم...
اگه حال دعا کردن و مناجات با خدا رو نداريم...
اگه هرروز به جاي نزديکتر شدن به خدا ازش دور ميشيم...

بخوايم که مارو هدايت کنه تا رضایتش رو جلب کنیم که هدايت انسان به خواست خودش هم هست به اضافه ي اينکه انساني که خدا هدايتش کنه راه درست رو پيدا کرده که " من يهدالله فهوالمهتد "
و اينکه آخرتمون رو آباد کنه هرچند دنيامون ويرونه!
بهش بگيم:
خدا من پا پيش گذاشتم تا به تو برسم ...
تا اينجاش با من بود از اين به بعدش با تو! خودت کمکم کن!
توفيق و همت رو خودت عنايت کن و شيطون رو  ازم دور کن تا به لقاءت برسم!!!